10 jaar na historische machtsgreep Max Verstappen: Kleine oogjes in Barcelona

In dit artikel:

Tien jaar geleden, op het Circuit de Catalunya in Barcelona, boekte Max Verstappen zijn allereerste Formule 1-zege — een mijlpaal die Frank Woestenburg als F1-verslaggever van De Telegraaf van dichtbij meemaakte en nu beschrijft. Verstappens debuut voor Red Bull als vervanger van Daniil Kvyat was groots nieuws, maar vanwege de nog beperkte Nederlandse media‑aanwezigheid waren slechts enkele landgenoten in het mediacentrum aanwezig.

De inzet voor Verstappens invalbeurt kwam twee weken eerder: Kvyat verloor in zijn thuisrace in Sochi het laatste restje vertrouwen binnen het team na een riskante botsing met Sebastian Vettel. Red Bull besliste daarop tot een ‘swap’: Kvyat terug naar Toro Rosso, Verstappen naar Red Bull. Op de donderdag vóór de race zaten de twee naast elkaar in de FIA-persconferentie — een zichtbaar ongemakkelijke ontmoeting waarin Verstappen zijn blijdschap over de kans niet onder stoelen of banken stak.

Tijdens de race zelf viel veel vroegse sensatie weg toen Lewis Hamilton en Nico Rosberg elkaar in de eerste bocht uitschakelden. Verstappen, op een tweestoppersstrategie, hield in de slotfase koelbloedig Kimi Räikkönen achter zich en won na 66 ronden, waarmee hij de jongste F1‑winnaar ooit werd en de eerste Nederlandse racewinnaar. In het mediacentrum klonken spontaan applaudissen; in de paddock vloeiden tranen van opluchting en vreugde bij teamleden en familie, waaronder Jos Verstappen en Raymond Vermeulen.

Woordvoerders, monteurs en een emotionele engineer waren zichtbaar geraakt. Woestenburg beschrijft ook het menselijke beeld na de euforie: Verstappen bedankte het team persoonlijk, sliep weinig en gaf de volgende ochtend openlijk blijk van waardering. De overwinning markeerde niet alleen een spectaculaire start van zijn F1‑loopbaan, maar was ook het begin van een nieuwe fase in de Nederlandse belangstelling voor de sport.