22 jaar later: zo verliep de eerste Grand Prix van Bahrein

In dit artikel:

Op 4 april 2004 verlegde de Formule 1 grenzen met de allereerste Grand Prix van Bahrein, de eerste race ooit in het Midden-Oosten. Het gloednieuwe Bahrain International Circuit — ontworpen door Hermann Tilke — opende dat jaar de deuren en presenteerde een modern, woestijnachtig parcours dat zowel lange rechte stukken als technische bochten combineerde. Oorspronkelijk overdag verreden, werd de GP vanaf 2014 een nachtrace; door de jaren heen kreeg het circuit verschillende lay-outs, waaronder het langere Endurance-circuit in 2010 en een nieuwe configuratie in 2020.

Michael Schumacher startte op pole en domineerde de race, waarmee hij zijn derde opeenvolgende zege van het seizoen veiligstelde. Rubens Barrichello completeerde een Ferrari-1-2, terwijl Jenson Button voor BAR-Honda het podium volmaakte. Achter de kopgroep speelde het spektakel zich vooral in het middenveld af: onder meer David Coulthard, Mark Webber, Fernando Alonso, Kimi Räikkönen, Ralf Schumacher en Takuma Sato leverden felle gevechten en incidentele contactmomenten.

Voor McLaren-Mercedes verliep het weekend rampzalig: drie Mercedes-krachtbronnen faalden, met name door hogere temperaturen en zwaardere belasting; Räikkönen’s motor explodeerde zelfs tijdens de race. Coulthard moest zijn wagen stilzetten nadat hij met vermogensverlies de pits weer had verlaten.

Het circuit introduceerde ook nieuwe uitdagingen: rondwaaiend woestijnzand veranderde de grip, ruw asfalt en hitte veroorzaakten sterke bandenslijtage en dwongen teams tot doordachte strategieën. Nu de Grand Prix van Bahrein van 2026 is afgelast vanwege spanningen in de regio, biedt dit jubileummoment aanleiding om terug te kijken op die historische eerste editie en de blijvende invloed van Bahrein op het wereldkampioenschap.