Analyse | De democratische erosie binnen de FIA onder Ben Sulayem

In dit artikel:

De FIA staat op het punt wijzigingen in de statuten te bespreken die Mohammed Ben Sulayem de mogelijkheid geven om onbeperkt aan te blijven als president. Tijdens de General Assembly in Macau liggen naar verluidt twee voorstellen klaar: één om af te stappen van de limiet van drie presidentiële termijnen (met eerdergenoemde leeftijdsgrens als bijkomstigheid) en een aparte stemming om alle huidige beperkingen — dus zowel termijnbeperking als leeftijdsgrens — voor de zittende president op te heffen.

Critici waarschuwen dat zulke aanpassingen de bestuurscultuur van de autosportfederatie zouden ondermijnen. Als één persoon structureel onbegrensd aan de macht kan blijven, verdwijnen volgens tegenstanders geleidelijk de checks and balances die nodig zijn voor transparant en verantwoord bestuur.

Dat dit voorstel kansrijk is, heeft te maken met de stemverhoudingen binnen de FIA: elke nationale club heeft één stem, ongeacht grootte of invloed. Ben Sulayem richt zich daarom nadrukkelijk op kleinere bonden, die door financiële steun of andere voordelen geneigd zijn hem te steunen. Daardoor wegen de bezwaren van grotere organisaties, zoals Motorsport UK, in de praktijk minder zwaar.

Het afgelopen jaar bleek ook al hoe statutenwijzigingen de machtsbalans kunnen beïnvloeden: Tim Mayer kon zich na wijzigingen niet meer tijdig als uitdager opstellen. Mayer pleit sindsdien voor betere governance en procedurele waarborgen, zodat leiderschap met regelmaat en onder toezicht ververst kan worden.

Ondanks die oproepen lijkt een meerderheid van de clubs voorrang te geven aan directe belangen boven interne hervorming. Kritische stemmen vrezen dat dit niet alleen Ben Sulayem’s positie verstevigt, maar ook blijvende schade toebrengt aan de bestuurbaarheid en reputatie van de FIA op lange termijn.