Britse analist lyrisch over Antonelli: "Als dit Max of Schumacher was, had niemand opgekeken"

In dit artikel:

Formule 1-journalist Mark Hughes noemt Kimi Antonelli’s overwinning tijdens de Grand Prix van Italië op Monza een van de beste individuele prestaties uit de geschiedenis van de sport. De Mercedes-coureur startte als negentiende, werkte zich in de eerste twee ronden al op naar de twaalfde plaats en versloeg uiteindelijk teamgenoot George Russell, die zeventien plaatsen voor hem was begonnen en lange tijd aan de leiding reed.

Volgens Hughes liet Antonelli zien dat hij niet alleen snel is, maar ook over uitzonderlijke racekwaliteiten beschikt. Hij moest voortdurend inhalen, zijn banden sparen, uit problemen blijven en een ingewikkelde strategie uitvoeren. Hughes vergelijkt de prestatie daarom met legendarische races van onder anderen Tazio Nuvolari, Juan Manuel Fangio, Jim Clark, Ayrton Senna en Michael Schumacher. Antonelli zou met deze zege een nieuwe standaard voor zichzelf hebben neergezet.

Hughes erkent dat de omstandigheden Mercedes hielpen. De Duitse renstal beschikte op Monza over de sterkste motor, terwijl inhalen er relatief eenvoudig is. Ook verkleinde een vroege rode vlag de achterstand van Antonelli. Max Verstappen beïnvloedde bovendien de strategische keuzes van Mercedes. De Nederlander reed sterk met een opnieuw problematische Red Bull, maar kon het motorvermogen van Mercedes op de rechte stukken niet bijhouden. Een Virtual Safety Car leidde later tot verschillende bandenstrategieën voor de Mercedes-coureurs.

Toch vindt Hughes dat strategie slechts een ondergeschikte rol speelde. Antonelli moest na zijn pitstop nog steeds een groot gat dichten, meerdere coureurs passeren en tot de laatste ronde een hoog tempo vasthouden. Hij won volgens Hughes vooral door zijn uitzonderlijke rijprestatie. Voor Russell maakt dat de nederlaag extra pijnlijk, al benadrukt Hughes dat de Brit hier werd verslagen door een coureur die volgens hem een fenomeen kan worden.