F1-marshal Yvette duidt communicatiefout in Mexico in penibele situatie met Lawson
In dit artikel:
Tijdens de Grand Prix van Mexico ontstond een gevaarlijke situatie toen twee baanmarshals de baan opliepen om schroot op te ruimen terwijl Liam Lawson juist uit de pitstraat terugkeerde. De Nieuw-Zeelandse coureur schrok van de marshals; de FIA is na afloop een onderzoek gestart naar het incident.
Motorsportmarshal Yvette Soesbergen, die ruim tien jaar marshalt en zowel op het TT-Circuit Assen als bij meerdere Formule 1-events (Zandvoort, België, Las Vegas, Azerbeidzjan, Abu Dhabi) actief is geweest, licht in een interview toe hoe zulke fouten kunnen ontstaan. Ze legt het verschil uit tussen vlaggenmarshals — die op hun post blijven en alleen met vlaggen werken — en interventiemarshals, die opgeroepen worden om bij crashes of losliggende onderdelen in te grijpen en materialen op te ruimen.
Cruciaal in dat proces is de communicatie: marshals staan in contact met de lokale racecontrol, die op haar beurt met de FIA afstemt. Volgens Soesbergen ging het in Mexico mis door een miscommunicatie: men dacht dat de laatste auto al voorbij was, waarna het sein kwam om te gaan opruimen. Omdat Lawson in de pitstraat zat en dus tijdelijk achterop lag, werd die situatie niet goed opgemerkt. Bovendien draagt vaak maar één persoon een radio; wie al vijftig meter verderop rent hoort soms niet meer dat er geroepen wordt om terug te komen, waardoor waarschuwingen te laat aankomen. Een rondje Mexico duurt ongeveer 1 minuut en 17 seconden — theoretisch voldoende om even over te steken, maar in de praktijk riskant als je niet direct alle radiomeldingen meekrijgt.
Soesbergen vergelijkt de praktijk op verschillende circuits: in Assen en in Las Vegas hebben veel marshals scanners of radiosystemen waardoor iedereen tegelijk racecontrol kan volgen, wat de veiligheid vergroot. Ze is ook actief op TikTok en Instagram onder de naam Motorsportmarshal, waar ze haar werk toelicht.
Marshals werken op vrijwilligersbasis en ontvangen geen vergoeding, iets wat Soesbergen zowel praktisch als principieel bespreekt. Ze denkt niet dat betalen per se de kwaliteit verbetert, maar erkent dat reizen en inzet kostbaar zijn. Er is eerder gesproken over een kernteam van professionele marshals dat meereist, en zij vindt het voorstel begrijpelijk; bovendien pleit ze voor meer specifieke trainingen voor Formule 1/2/3-marshals gezien het reizende karakter van het circus.