Hamilton en Alonso met onenigheid: "Ik heb gevochten en 'the rest was history'"
In dit artikel:
In Montréal zorgden Fernando Alonso en Lewis Hamilton — de twee oudste actieve F1-coureurs (respectievelijk 44 en 41) — opnieuw voor scherpe uitspraken tijdens de FIA-persconferentie. Beiden voelen zich vrij om openlijk te verdedigen dat ze nog tot de absolute top behoren, ondanks tegenvallende resultaten.
Alonso, dit seizoen vaak in de achterhoede met Aston Martin en momenteel bijna onderaan het klassement, werd gevraagd hoe hij vooruitgang kan meten als hij in niemandsland rijdt. Zijn korte, kordate antwoord was: "Ik ben de beste." Hij verklaarde dat hij niets hoeft te bewijzen en dat hij zijn scherpte behoudt door in verschillende raceklassen te blijven rijden — van karten tot GT’s — zodat hij zichzelf kan testen en competitief blijft. Alonso zei ook te blijven wachten op een kans om weer competitief te zijn in de Formule 1, terwijl Honda probeert de problemen van zijn Aston Martin in Canada te verhelpen.
Enkele minuten later nam Hamilton het woord. Rondgang in de paddock suggereerde dat hij in juli in Silverstone met pensioen zou gaan; hij ontkende dat echter expliciet. "Ik heb nog een contract... Ik blijf nog lang meedoen", hield hij vol en zei gemotiveerd en gefocust te zijn. Financieel zou het voor Hamilton nadelig kunnen zijn om voortijdig pensioen aan te kondigen als er nog opties in zijn contract zitten. Waar Alonso vooral klaagt over materiële beperkingen, worstelt Hamilton dit seizoen meer met de interne concurrentie: hij verloor recent van teamgenoot George Russell en ook vorig jaar bleek Charles Leclerc sterker.
Hamilton haalde tijdens de sessie zijn eerste zege in Canada (2007) terug en verwees naar de vroegere rivaliteit met Alonso bij McLaren, met name over verschillen in brandstofallocatie die hij zegt te hebben moeten bevechten. Hij trok daaruit de conclusie dat hij zich doorzettingsvermogen heeft afgedwongen en succes behaalde toen hij gelijke voorwaarden kreeg. De historische kanttekening: in 2007 kwamen Alonso en Hamilton uiteindelijk op gelijke punten uit, waarna Kimi Räikkönen het kampioenschap won — iets wat het verhaal van 'the rest is history' nuanceert.
Kort samengevat: de rivaliteit tussen de twee veteranen is levend; Alonso benadrukt zijn eigen onomstredenheid en houdt zich mentaal scherp door breed te blijven racen, terwijl Hamilton zijn plek en motivatie verdedigt en geruchten over een naderend afscheid nadrukkelijk van de hand wijst. Op de baan spreken de resultaten echter een genuanceerder verhaal.