In memoriam: Deze racehelden overleden in 2025
In dit artikel:
2025 nam meerdere prominente figuren uit de autosportwereld. GPToday.net blikt terug op zes mannen die dat jaar overleden en die elk op hun eigen manier sporen nalieten in de racerij.
Bob Sharp (Verenigde Staten, 11 maart 1939 – 28 februari 2025) was in de Amerikaanse racerscene vooral bekend als oprichter van Bob Sharp Racing en als vader van coureur Scott Sharp. Sharp maakte naam in de SSCA met Nissan‑auto’s in een herkenbare rood‑wit‑blauwe livery. Zijn team kreeg cultstatus, niet in de laatste plaats omdat hij acteur Paul Newman een kans bood achter het stuur. Sharp overleed op 85‑jarige leeftijd.
Eddie Jordan (Ierland, 30 maart 1948 – 20 maart 2025) groeide van aspirant‑coureur uit tot een van de meest kleurrijke teambazen in moderne Formule 1. Met Jordan Grand Prix, dat in 1991 debuteerde, introduceerde hij iconische 7Up‑groene auto’s en gaf hij Michael Schumacher zijn F1‑debuut in België — een moment dat beide namen in de sportgeschiedenis plaatste. Eind jaren negentig kende zijn team successen met rijders als Damon Hill en Heinz‑Harald Frentzen. Nadat hij het team in 2005 verkocht en de naam in 2006 verdween, bleef Jordan een herkenbare analist en persoonlijkheid in de paddock; hij overleed aan de gevolgen van kanker.
Jochen Mass (Duitsland, 30 september 1946 – 4 mei 2025) was een gerespecteerde allroundcoureur. Tussen 1973 en 1982 nam hij aan 105 Grands Prix deel en boekte hij in 1975 één Formule 1‑zege in Spanje voor McLaren. Waar Mass echt uitblonk, was in de langeafstandsracerij: met Sauber‑Mercedes won hij in 1989 de 24 uur van Le Mans en fungeerde hij als mentor voor jongere rijders, waaronder Michael Schumacher. Hij bleef lang verbonden aan Mercedes, werkte als commentator voor RTL en verscheen in de film Rush. Mass stierf in Cannes, 78 jaar oud.
Enzo Osella (Italië, 26 augustus 1939 – 27 september 2025) richtte het kleine maar markante Osella‑team op dat van 1980 tot 1990 in de Formule 1 racete. Zijn bolides startten in 132 Grands Prix en pakten in totaal vijf wereldkampioenschapspunten. Osella bood kansen aan rijders die elders moeilijk binnenkwamen en keerde na de F1‑tijd terug naar Italië om zich te richten op sports cars en hillclimbs. Hij overleed op 86‑jarige leeftijd.
Andrea de Adamich (Italië, 3 oktober 1941 – 5 november 2025) reed 30 Grands Prix, maakte in 1968 zijn debuut voor Ferrari en kwam later voor teams als March en McLaren uit. Zijn F1‑loopbaan eindigde na een zware crash tijdens de Britse Grand Prix van 1973. De Adamich behaalde ook goede resultaten in endurance (vierde in Le Mans 1972) en werkte na zijn racecarrière als commentator en verkeersveiligheidspleitbezorger. Hij werd 84.
Greg Biffle (Verenigde Staten, 23 december 1969 – 18 december 2025) was een vaste waarde in de NASCAR: actief in de Cup Series van 2002–2022, met 19 overwinningen en een sterke tweede plaats in het kampioenschap van 2005 voor Roush Racing. Biffle, populair bij fans en collega’s en later ook analist, kwam om het leven bij een privéjetcrash in North Carolina; hij was 55.
Samen vormen deze sterfgevallen een breed palet van autosportgeschiedenis — van kleine onafhankelijke teams en klimaatveranderaars binnen de paddock tot kampioenschapskandidaten en ambassadeurs van de sport. Hun bijdragen variëren van technische en organisatorische vernieuwing tot het opleiden en inspireren van latere generaties coureurs.