Kravitz tipt Aston Martin: 'Als ze Verstappen niet kunnen krijgen, moeten ze naar Leclerc kijken'

In dit artikel:

Charles Leclerc bevestigde het afgelopen seizoen opnieuw zijn status als één van de beste coureurs in de Formule 1, maar zijn naam duikt nog steeds niet structureel op in de titelgesprekken — vaak niet wegens gebrek aan talent, maar doordat de auto en teamomstandigheden dat verhinderen. Met weinig spektakel buiten de baan en de grote aandacht die vooraf naar Lewis Hamilton en andere verhalen bij Ferrari ging, kon Leclerc juist in alle rust aan zijn werk blijven: dat leverde volgens kenners een van zijn meest constante en volwassen jaren op.

Analisten zoals Ted Kravitz zetten Leclerc inmiddels in hun topvijf en noemen hem rijp voor een wereldtitel. Karun Chandhok wijst er vooral op dat de relatieve rust rondom Leclerc hem bevrijd heeft van externe druk, waardoor hij zich op details kon richten en betrouwbaarder presteerde. Dat stille, consequente rijden maakt in een veld waar kleine fouten zwaar worden afgestraft vaak het verschil.

Tegelijkertijd waarschuwen deskundigen voor het grotere probleem van carrièreplanning in de sport. Bernie Collins benadrukt dat veel getalenteerde rijders minder titels hebben gewonnen dan hun capaciteiten suggereerden, vaak door minder gelukkige teamkeuzes of managementbeslissingen. Leclerc staat tot 2028 onder contract bij Ferrari; dat vangnet kan ook een beperking worden als de auto in die periode niet kampioenschapswaardig blijkt. Collins en Chandhok verwijzen naar voorbeelden als Fernando Alonso en historisch naar Niki Lauda en Alain Prost, die strategische keuzes maakten over waar en wanneer ze reden om uiteindelijk succes te boeken.

Kortom: Leclerc heeft het talent en toont momenteel de vorm, maar zijn uiteindelijke kans op titels hangt in hoge mate af van teamontwikkeling, managementbeslissingen en de kwaliteit van de auto — factoren waar hij zelf maar deels invloed op heeft.