Leegloop Red Bull moet zorgen baren: hoe het team middelmaat wordt

In dit artikel:

Red Bull Racing verliest opnieuw een sleutelfiguur: Gianpiero Lambiase vertrekt naar McLaren. Die overstap past in een reeks vertrekgolven van de Oostenrijkse formatie en wekt bij de schrijver zorg dat het team van Max Verstappen langzaam aan kwaliteit inboet.

McLaren zette Lambiase in een rijtje met tal van talenten die eerder bij Red Bull vandaan kwamen, wat aangeeft dat meerdere teams actief talent wegkapen bij de kampioen. Eerdere prominente uitvallers waren onder meer Adrian Newey (omtrent de interne sfeer), Jonathan Wheatley (teleurgesteld over een uitblijvende promotie) en hoofdmonteur Ole Schack (meningsverschil over werkwijze). Zulke uiteenlopende vertrekredenen werpen een schaduw over de organisatiecultuur binnen Red Bull.

Dat veel ervaren kopstukken het team verlaten, lijkt geen toeval maar een signaal dat Red Bull voor sommige topmensen niet langer aantrekkelijk is. Dat maakt het ook lastiger om van buitenaf gelijkwaardige vervangers aan te trekken: de beste specialisten zullen zich twee keer bedenken voordat ze zich bij een omgeving voegen waar belangrijke collega’s om uiteenlopende redenen weggaan.

Historisch heeft Red Bull juist gebléken van jong talent een doorgroei‑platform te bieden — niet alleen bij coureurs maar ook bij engineers. Dat interne aanwasprincipe blijft beschikbaar, maar jonge medewerkers zijn geen voltooide vakmensen; ze vragen sturing en ervaring van senioren. Met het vertrek van ervaren leidinggevenden zoals Lambiase slinkt die broodnodige begeleiding.

De verwachting is dat Red Bull nu sterker op jong talent moet vertrouwen, maar dat brengt risico’s: zonder voldoende ervaren mentors kan de ontwikkeling en consistentie van het team lijden, wat op termijn de prestaties voor Max Verstappen en de raceauto kan beïnvloeden. Teams als McLaren profiteren hiervan door gerichte recruteringsslagen te maken.