Long runs | McLaren neemt risico in Qatar, Verstappen en Mercedes met andere aanpak

In dit artikel:

Oscar Piastri en Lando Norris waren in de kwalificatiesimulaties van de vrije training voor de Grand Prix van Qatar de snelste op de zachte banden, maar de racesimulaties gaven een minder eenduidig beeld van de favorieten voor de sprint en de race. De sessie in Qatar (VT) was in drie fasen opgebouwd: korte runs op harde banden, een long run op diezelfde C1‑compound en afsluitend een kwalificatiesimulatie op softs.

Op de harde C1‑banden, die tijdens de Grand Prix gebruikt worden, waren George Russell en Max Verstappen juist de snelsten; McLaren liet daar een zwakke balans zien. McLaren en Ferrari blijven vasthouden aan een risicovolle aanpak: beide teams hebben dit seizoen al minstens één diskwalificatie gehad vanwege te grote slijtage aan de plank (onderkant van de auto), en na de dubbele uitsluiting in Las Vegas koos McLaren er opnieuw voor nauwelijks serieuze long runs met volle tanks af te werken. Norris en Piastri reden slechts enkele ronden met duidelijk minder brandstof dan rivalen als Verstappen en Russell, wat de betrouwbaarheid van hun long‑rundata beperkt.

Binnen het McLaren‑duo viel op dat Piastri gemiddeld zo’n halve seconde per ronde sneller was dan Norris; bij Ferrari en Mercedes zie je ook onderlinge verschillen. Verstappen liet in de long run op C1 een degelijke basis zien maar had op de zachte banden veel problemen: schakelfeedback, stuiteren, stuurgevoel en grip bij de uitstuurbocht (bocht 6). Red Bull zal dus nog aan de afstelling moeten werken omdat een zwakke sprintrace dit weekend onwenselijk is. Russell vertoonde soortgelijke bandenafhankelijke prestatiedips: snel op hard, moeilijk op soft.

Een extra complicerende factor is dat de mediumbanden — de vermoedelijke favoriet voor zowel sprint als Grand Prix — nog niet gebruikt zijn tijdens de vrije training. Coureurs moeten in SQ1 en SQ2 al op mediums rijden en starters in de top‑15 van de sprint beginnen op gebruikte mediums, wat de strategische puzzel en de voorspelbaarheid van de race verder vergroot.

Kort: kwalificatietijden op softs laten McLaren‑snelheid zien, maar gebrek aan long‑rundata en bandenproblemen bij meerdere teams (vooral Verstappen op soft) maken de verhoudingen onduidelijk. Verwachting is dat Verstappen en Russell alsnog vooraan mee kunnen doen, terwijl McLaren’s risicoaanpak vragen oproept over hun race‑consistentie.