NB | "De FIA luistert naar Sky Sports met gevolgen voor Verstappen en Hamilton"

In dit artikel:

Max Verstappen won in Mexico voor de zesde keer de Grand Prix. De Red Bull-coureur profiteerde van het instorten van Ferrari, maar leverde volgens de nabeschouwing zelf ook een uitzonderlijke prestatie. Door zijn overwinning klom hij naar de tweede plaats in het kampioenschap, achter de 2026-wereldkampioen Kimi Antonelli.

Antonelli wordt gezien als een verdiende kampioen, omdat hij samen met Verstappen duidelijk boven de rest van het veld uitstak. Zijn titel zegt volgens de analyse echter nog niet dat hij jarenlang zal domineren: de teams staan dicht bij elkaar en de afwijkende 2026-regels maken vergelijkingen met eerdere seizoenen lastig. Wel heeft de jonge Italiaan nog een lange carrière voor zich en zal hij zich vermoedelijk verder ontwikkelen. Daardoor is de verwachting dat hij vaker om de wereldtitel zal strijden.

Het incident tussen Verstappen en Liam Lawson in de vrije training wordt als een gedeelde fout beoordeeld. Verstappen had op koude banden niet moeten doordrukken, terwijl Lawson het duel volgens de analyse beter had kunnen vermijden. De gridstraffen waren daarom verdedigbaar, al wordt betwijfeld of Lawson nog toekomst heeft binnen het Red Bull-concern. Hij zou niet passen bij het profiel van een toekomstige teamgenoot van Verstappen of een mogelijke wereldkampioen. De auteur verwacht dat Red Bull daarom kiest voor jongere talenten als Arvid Lindblad en Nikola Tsolov.

Ook in de kwalificatie werd Verstappen volgens de nabeschouwing gehinderd door Lando Norris. Norris brak zijn snelle ronde af, maar maakte Verstappen pas laat ruimte, waardoor die bij een bocht zijn ideale lijn en concentratie verloor. De wedstrijdleiding onderzocht het voorval niet, hoewel een straf volgens de analyse verdedigbaar was.

De overwinning kwam tot stand ondanks een duidelijk snellere Ferrari. Verstappen koos als enige coureur in de top acht voor mediumbanden, maakte een sterke start en nam de leiding. Red Bull haalde hem in dezelfde ronde als Charles Leclerc naar binnen, waardoor Ferrari geen strategische uitweg had. Verstappen hield daarna Leclerc en Lewis Hamilton onder controle, ook na een herstart, en hoefde in de slotfase niet één keer daadwerkelijk te verdedigen.

De grootste kritiek richt zich op de FIA en Ferrari. Leclerc sneed in de openingsfase een bocht af en behield voordeel, maar kreeg daarvoor slechts vijf seconden straf. Volgens de analyse had hij de posities aan Hamilton en Verstappen moeten teruggeven en was een zwaardere sanctie passend geweest. Hamiltons woede over de beslissing is daarom begrijpelijk, al maakte hij zelf ook een fout door niet op tijd te remmen. Daardoor verloor hij de positie aan Verstappen; Leclerc was niet de enige oorzaak van zijn gemiste overwinning.

Het incident benadrukt bovendien de spanningen binnen Ferrari. Leclerc en Hamilton zouden elkaar steeds minder gunnen, terwijl teambaas Frédéric Vasseur geen teamorder gaf die Hamilton zijn positie had teruggegeven. De analyse vraagt zich af hoe Ferrari met die rivaliteit omgaat, zeker omdat Hamiltons contract na 2027 afloopt en Antonelli nog geen nieuw Mercedes-contract heeft.

Andere straffen worden wisselend beoordeeld. De sanctie voor Lindblad na zijn duel met Oscar Piastri was volgens het huidige reglement terecht, maar laat volgens de auteur zien dat de regels buitenom inhalen te veel ontmoedigen. George Russell verdiende zijn straf voor een fout in de openingsronde wel, al was die minder ernstig dan de actie van Leclerc. Alpine kreeg opnieuw straffen voor te hard rijden in de pitstraat. Positief was de verrassende prestatie van Ryo Hirakawa, die voor Haas een punt pakte; Williams maakte volgens de analyse juist opnieuw een zwakke indruk.