NB | "De FIA speelde een zeer dubieuze rol bij de kansen van Max Verstappen"

In dit artikel:

Kimi Antonelli heeft volgens de beschouwing een beslissende tik uitgedeeld in de titelstrijd tijdens de Italiaanse Grand Prix. De Mercedes-coureur startte vanaf de negentiende plaats, werkte zich in achttien ronden op naar de overwinning en boekte daarmee zijn zevende carrièrezege, evenveel als teamgenoot George Russell. Max Verstappen werd tweede en was daarmee de beste coureur achter Mercedes, terwijl Ferrari voor eigen publiek teleurstelde.

De concurrentie kon in Monza profiteren van een zeldzame slechte startpositie van Antonelli, maar liet die kans liggen. Lewis Hamilton verloor zeventien punten op de leider, Lando Norris dertien en Russell kreeg de grootste mentale klap: hij zag Antonelli al vroeg in de race achter zich verschijnen. Russell gaf aan de strijd om de wereldtitel feitelijk op te geven en zich voortaan vooral op afzonderlijke zeges te richten. Antonelli heeft bovendien een nieuwe powerunit, terwijl Russell, Hamilton en Norris nog gridstraffen moeten incasseren. Daardoor kan zijn voorsprong de komende races verder groeien. Ook het groeiende vertrouwen van Antonelli tegenover de afnemende moed bij zijn rivalen speelt volgens de auteur een belangrijke rol.

De prestaties roepen ook hoge verwachtingen op voor de toekomst. Mercedes geldt sinds het begin van het hybride tijdperk gemiddeld als het sterkste team en Antonelli is pas twintig jaar oud. Als hij zich blijft ontwikkelen, kan hij volgens de analyse uitgroeien tot een uitdager van de records van Michael Schumacher, Hamilton en mogelijk Verstappen. Een langdurige strijd met Verstappen zou de komende jaren voor bijzonder aantrekkelijke Formule 1 kunnen zorgen.

De race zelf wordt als de leukste van het seizoen omschreven, al was inhalen volgens de auteur te eenvoudig. Door de betere volgmogelijkheden in de bochten, sterke slipstream en het gebruik van de overtake mode ontstonden groepjes waarin coureurs elkaar konden helpen sneller te rijden. Dat gaf de wedstrijd een ongebruikelijke, bijna ovale-dynamiek. Antonelli’s opmars was indrukwekkend, maar voelde minder bijzonder doordat al vroeg duidelijk werd dat hij veel sneller was dan de rest.

Voor Verstappen was de tweede plaats volgens de analyse het maximaal haalbare met zijn Red Bull. Hij had waarschijnlijk kunnen profiteren als Russell tijdens de Virtual Safety Car had gestopt, maar Mercedes bleef buiten bereik. Verstappen reed bovendien met beschadigde onderdelen aan de achterkant van zijn auto en klaagde over een groot gebrek aan snelheid op de rechte stukken. Zijn meerdere inhaalacties buitenom maakten desondanks indruk. Een alternatieve strategie zonder pitstop leek niet realistisch, omdat zijn mediumbanden het einde niet zouden hebben gehaald.

De FIA krijgt kritiek vanwege twee beslissingen. Volgens de auteur strookt het ADUO-rapport over het energiemanagement niet met wat op het circuit zichtbaar was: Mercedes was ook op Monza duidelijk snel, hoewel de verbrandingsmotor daar belangrijker was dan het opladen van energie. Daarnaast mocht Red Bull tijdens Parc Fermé geen vermoedelijk beschadigd onderdeel aan Verstappens auto vervangen, terwijl andere teams dat wel mochten. Omdat een vervangend onderdeel dezelfde specificatie moet hebben, ziet de auteur geen duidelijk prestatievoordeel voor Red Bull en spreekt hij van ongelijke behandeling.

Ferrari maakte volgens de beschouwing een slechte indruk voor de tifosi. Charles Leclerc en Hamilton zouden elkaar zelfs zonder titelbelang te weinig ruimte gunnen. Hamiltons aanval in de eerste chicane was onverstandig, terwijl Leclerc zijn teamgenoot meer ruimte had moeten laten. De kritiek van Hamilton op Ferrari na afloop maakt het volgens de auteur nog problematischer. Met dit duo zou Ferrari alleen kampioen kunnen worden als de auto dominant is, omdat de coureurs elkaar in een echte titelstrijd vermoedelijk meer zouden bestrijden dan hun concurrenten.

Ook Liam Lawson wordt hard beoordeeld. Hij kwalificeerde zich slechts als veertiende, nadat hij in Q2 niet optimaal met slipstreams was omgegaan, en liep in de race vleugelschade op door agressief rijden. In plaats van verantwoordelijkheid te nemen, bekritiseerde hij Red Bull via de radio. De auteur vindt hem op 24-jarige leeftijd onvoldoende getalenteerd, geen goede teamspeler en geen verstandige keuze voor een toekomst bij Red Bull Racing. Het team zou volgens hem beter Formule 2-talent Nikola Tsolov een kans geven en hem vergelijken met Isack Hadjar en Arvid Lindblad.

Yuki Tsunoda reed in Italië redelijk, maar veroorzaakte een extra formatieronde en dreigt daardoor een punt te verliezen. Dat kan meetellen nu Haas twijfelt tussen hem en Esteban Ocon. De auteur vindt dat geen van beiden nog een duidelijke meerwaarde biedt en ziet meer in een jong talent, mogelijk Ferrari-junior Rafael Câmara. Oliver Bearman zou inmiddels ervaren genoeg zijn om Haas’ kopman te worden.