NB | "De geniepige actie van Antonelli kost Verstappen de overwinning"

In dit artikel:

De eerste Grand Prix op de Madring in Madrid leverde een spannende kwalificatie op, maar de race zelf kwam nauwelijks los. Volgens de nabeschouwing ligt dat vooral aan het circuitontwerp: de remzones bevatten te veel knikken, waardoor verdedigen eenvoudig is en inhalen bijna onmogelijk wordt. Daardoor kozen coureurs massaal voor bandenmanagement en één pitstop. De FIA maakte dat probleem groter door de maximumsnelheid in de pitstraat op 60 kilometer per uur te zetten, waardoor een tweede stop extra onaantrekkelijk werd. Met rechtere remzones, het verwijderen van bochten 18 en 19 en een hogere pitsnelheid zou het circuit volgens de analyse aanzienlijk beter kunnen worden. De kwalificatie liet wel zien dat de baan potentie heeft als rijderscircuit.

Lando Norris leek de race te kunnen winnen, maar werd benadeeld door de timing van de Virtual Safety Car. Die begon nadat hij de ingang van de pitstraat was gepasseerd en eindigde voordat hij alsnog kon stoppen. Daardoor kregen vrijwel alle andere coureurs een goedkope pitstop, terwijl Norris die kans misliep. De FIA zou volgens de analyse moeten overwegen een Virtual Safety Car altijd minstens één volledige ronde te laten duren, zodat geluk een kleinere rol speelt.

McLaren maakte de situatie vervolgens zelf nog slechter. Het team liet Norris direct na de neutralisatie stoppen, terwijl hij op een circuit zonder inhaalmogelijkheden daardoor achter Kimi Antonelli en Max Verstappen terechtkwam. Norris had al zes seconden voorsprong op Antonelli en had, bij doorrijden, waarschijnlijk voldoende marge gehouden om minimaal Verstappen voor te blijven. Door langer buiten te blijven, had McLaren bovendien kunnen hopen op een nieuwe neutralisatie of rode vlag. De conclusie is dat Norris door pech werd geraakt, maar dat McLaren daarna zelf een reële winstkans weggaf.

Antonelli onderscheidde zich met een groot verschil ten opzichte van teamgenoot George Russell. In 2026 levert een hoge minimumsnelheid in de bochten meer op, omdat coureurs daarmee energie besparen en op de rechte stukken minder hoeven te compenseren. Russell rijdt juist agressief: hij remt laat en hard, maar verliest snelheid in het midden van de bocht. Die aanpak past volgens de analyse minder goed bij de nieuwe technische omstandigheden, terwijl de jonge Antonelli zich snel heeft aangepast.

Bij de start profiteerde Antonelli volgens de nabeschouwing op slinkse wijze van die rijstijl. Hij sneed meerdere bochten af, liet Norris daarna weer voorbij en gebruikte daardoor nauwelijks batterij-energie. Een ronde later kon hij met dat voordeel alsnog aanvallen. De wedstrijdleiding keek volgens de analyse onvoldoende naar dit mogelijke voordeel, terwijl Antonelli bovendien buiten de baan en voorbij een gele lijn kwam. Ook tegenover Lewis Hamilton ontstond twijfel: Hamilton zat bij het insturen van de eerste bocht naast Antonelli, waardoor niet vanzelfsprekend was dat Antonelli zijn positie mocht behouden. De actie had uiteindelijk grote gevolgen, omdat Verstappen daardoor niet de leidende groep achter Norris in dezelfde volgorde aantrof.

Ook Verstappens inhaalactie op Hamilton in de openingsronde was moeilijk te beoordelen. Hamilton remde vroeg aan de binnenkant en stuiterde over de kerbstones, waarna Verstappen buitenom veel snelheid meenam. Verstappen kon de bocht echter niet volledig halen en sneed die af. Hoewel Hamilton mogelijk tijdelijk de controle verloor, had hij volgens de regels het recht op de binnenkant en hoefde hij bij het uitkomen geen extra ruimte te geven. Omdat Verstappen nog niet ver genoeg naast Hamilton zat, kon hij de positie niet zonder risico behouden.

Red Bull besloot Verstappen daarom twee plaatsen te laten teruggeven. Dat was volgens de analyse verdedigbaar, omdat een straf waarschijnlijk leek, maar mogelijk niet optimaal. Een tijdstraf van vijf seconden had goedkoper kunnen uitpakken dan twee verloren posities, zeker op een baan waar inhalen bijna niet lukt. De beslissing werd extra onzeker doordat Hamilton later uitviel; als dat eerder was gebeurd, was onduidelijk geweest of Verstappen alsnog zou zijn bestraft. De trage besluitvorming van de FIA maakte de situatie onnodig ingewikkeld. De wedstrijdleiding zou veel sneller duidelijkheid moeten geven, in plaats van teams zelf tijdens de race te laten anticiperen op een mogelijk oordeel.

Ferrari koos wel voor een effectieve strategie. Charles Leclerc reed, mede dankzij de vroege Virtual Safety Car en McLarens fout, tijdelijk aan de leiding en bleef lang buiten op harde banden. Ferrari hoopte op een rode vlag, waardoor Leclerc de leiding had kunnen behouden en zonder tijdverlies banden kon wisselen. Hij stopte uiteindelijk negen ronden voor het einde en werd vierde; langer doorrijden had de kans op een verrassende overwinning nog iets vergroot, zonder extra risico voor zijn uiteindelijke klassering. De race liet bovendien zien dat Hamilton en Leclerc elkaar bij Ferrari momenteel niet vanzelf sterker maken.