Russell wint en rekent af met Ferrari in Melbourne, Verstappen knap naar P6
In dit artikel:
George Russell won de Grand Prix van Australië op het Albert Park Circuit, waarmee Mercedes een 1-2 behaalde — teamgenoot Antonelli werd tweede. De race, de seizoensopener van 2026 in Melbourne, kende een rommelige start en meerdere strategische en technische incidenten die de uitslag bepaalden.
Ferrari pakte aanvankelijk het voordeel bij de start dankzij hun kleinere turbo: Charles Leclerc nam de leiding over van Russell en Sainz/Hamilton reden dicht in zijn buurt. Ferrari koos er echter tijdens meerdere virtual safety cars voor om beide bolides buiten te houden, terwijl Mercedes wel naar binnen ging; die strategiefout van Ferrari bleek doorslaggevend en bracht Mercedes later weer op kop. Hamilton eindigde als vierde.
De dag begon vroeg al met verrassingen: thuisrijder Oscar Piastri crashte in de opwarmronde en kon niet meer op tijd herstellen, waardoor McLaren zonder hem van start ging. Nico Hülkenberg viel stil richting de grid en startte ook niet. Verder was er een belangrijke technische uitval van Red Bull Powertrains: Hadjar verloor zijn motor, de eerste gesprongen krachtbron van het jaar, wat een VSC veroorzaakte en diverse strategieën beïnvloedde. Ook Valtteri Bottas strandde later en veroorzaakte opnieuw een neutralisatie.
Max Verstappen voerde een indrukwekkende inhaalrace uit: na een crash in de kwalificatie moest hij als twintigste starten maar werkte hij zich terug naar de zesde plaats. Ondanks meerdere pitstops en mogelijkheden slaagde hij er niet in Norris te passeren voor P5. Fernando Alonso werd door Aston Martin teruggetrokken in ronde 38; teammate Stroll vervolgde de race nog na een korte pitstop.
Uiteindelijk kwam Russell als winnaar over de streep, gevolgd door Antonelli en Leclerc op plek drie. De top tien op Albert Park: 1) George Russell, 2) Antonelli, 3) Charles Leclerc, 4) Lewis Hamilton, 5) Lando Norris, 6) Max Verstappen, 7) Bearman, 8) Lindblad, 9) Bortoleto, 10) Pierre Gasly.
Kortom: Melbourne leverde een taktisch spel op waarin Mercedes profiteerde van conservatievere pitcalls van Ferrari en enkele uitvallers en VSC-momenten het midden van het veld flink door elkaar schudden.