Vermeulen met legendarische anekdote over de Verstappens: "Max lag op een kinderbedje"
In dit artikel:
Raymond Vermeulen, al jaren de drijvende commerciële kracht achter de Verstappens, schetst hoe de carrière van Max Verstappen is verlopen van krappe beginjaren naar de huidige rijkdom en vrijheid. Vermeulen ontmoette Jos Verstappen halverwege de jaren negentig en maakte in die periode de harde, leerzame kanten van de Formule 1‑wereld mee: “Ik heb de beste scholing gehad in de tijd van Jos met de Eddie Jordans en de Tom Walkinshaws van deze wereld,” zegt hij in een interview met Formule 1 Magazine.
Tussen 2010 en 2014 was het werven van budgetten voor Max nog een grote opgave. Jos fungeerde destijds als monteur, financier en buschauffeur; Vermeulen moest sponsorgeld rondkrijgen bij partijen als Jumbo (aanvankelijk zonder sticker), KNAF, VKV en HSF. Interessant genoeg richtte zijn pitch zich in het begin vooral op Jos als ingang: het verhaal was “de zoon van Jos” totdat Max in de Formule 3 zó ging presteren dat het snel omkeerde. Zijn dominante seizoen met tien zeges — onder meer op Spa‑Francorchamps en de Norisring — versnelde de doorbraak; ongeveer tien maanden na zijn kartenwereldtitel tekende hij zijn eerste Formule 1‑contract.
De huidige situatie is radicaal anders. Met vier wereldtitels op zak is Max commercieel zeer gewild en heeft dat succes ook praktische voordelen: meer bewegingsruimte, makkelijker onderhandelingen en extra mogelijkheden om buiten de F1 te rijden met Verstappen Racing, bijvoorbeeld op de Nürburgring. Vermeulen benadrukt echter dat die vrijheid niet vanzelfsprekend is — Red Bull blijft het hoofdcontract en andere deals worden daarom zorgvuldig rondom dat contract geplaatst (denk aan Viaplay en Heineken). Prestatiedruk blijft aanwezig: “iedere keer dat Max naar buiten rijdt, moet die stopwatch wel kloppen,” aldus Vermeulen.
Een kleurrijke illustratie van de krappe start is een anekdote uit Brazilië 2014: met nul budget sliepen ze in Hotel Transamerica op drie éénpersoonsbedden; voor Max was zelfs een soort kinder‑stretcher geregeld. Na wat nachtelijke drankjes maakten Jos en Vermeulen lawaai, waarop Max wakker werd en vroeg: “Papa, kan het wat rustiger? Ik moet morgen rijden.” De training leverde daarna indrukwekkende beelden op, waaronder een enorme drift die zelfs team‑collega Jean‑Éric Vergne sprakeloos maakte.
Het verhaal van Vermeulen en de Verstappens belicht de transformatie van improviserend gezinsproject naar professioneel F1‑imperium, en toont tegelijk hoe management, contracten en sponsors bepaalend zijn gebleven in elke fase van die ontwikkeling.