Villeneuve wijst op grote fout McLaren: 'Dat doe je hem niet aan, dus hij werd echt gemeen'

In dit artikel:

Jacques Villeneuve relativeert de vergelijking tussen McLaren’s recente “papaja-regels” en de beruchte teamproblemen van 2007: de situaties zijn volgens hem wezenlijk verschillend. In een gesprek op de High Performance-podcast zegt de 1997-wereldkampioen dat de term zelf ongelukkig gekozen is en onnodig spot opriep, maar dat het principe van interne teamafspraken op zich niet vreemd is — elk team heeft zulke regels, alleen maakt McLaren ze expliciet via boordradio’s en media, waardoor ze uitgroeiden tot een thema.

Villeneuve wijst er op dat de controverse rond McLaren dit seizoen deels voortkwam uit publieke benoemingen en enkele concrete momenten, zoals toen Oscar Piastri een plaats moest prijsgeven voor Lando Norris na een mislukte pitstop. Of dat terecht was, hangt volgens hem sterk af van de contractuele afspraken: in sommige contracten staat duidelijk een nummer-één-coureur, in andere staat dat beide rijders vrij zijn zolang het kampioenschap nog wiskundig haalbaar is. Zonder kennis van die contractdetails valt niet te zeggen of het verzoek aan Piastri terecht was.

De vergelijking met 2007 noemt Villeneuve grotendeels misplaatst. In die jarencontext was de dynamiek anders omdat McLaren Fernando Alonso als duidelijke kopman had aangetrokken en dat leidde tot binnen het team ontstane vijandigheid toen jonge rijders zich als volwaardige bedreigers manifesteerden. Alonso reageerde fel en dat veroorzaakte sociale schade binnen het team; volgens Villeneuve had McLaren het verkeerd aangepakt. Hij meent dat, met een andere interne houding — bijvoorbeeld Alonso dat jaar prioriteit geven — McLaren waarschijnlijk het wereldkampioenschap had gewonnen in plaats van als tweede en derde te eindigen.

Villeneuve onderstreept dat hij Alonso’s reactie begripvol benadert: hij kent het gevoel van een gevestigde rijder die geconfronteerd wordt met een opkomende teamgenoot (hij verwijst naar eigen ervaringen bij Williams). Uiteindelijk ziet hij de huidige papaja-discussie vooral als een mediaproduct van een ongelukkige naam en het publieke uitventen van teamregels, niet als een herhaling van de bittere rivaliteit uit 2007. Zijn boodschap: teamorders en hiërarchieën bestaan vaak, maar hoe ze gecommuniceerd en vastgelegd zijn — contractueel en in de communicatie — bepaalt of er onrust ontstaat.